Doutzen Kroes: doorbreek het taboe, maak hiv bespreekbaar!

Met de campagne MIJN verhaal wil dance4life hiv (en seks) bespreekbaar maken. Toch zijn er nog steeds veel verhalen die niet verteld worden, zélfs niet in Nederland, vanwege vooroordelen en taboes. dance4life-ambassadeur Doutzen Kroes spreekt namens deze jongeren.  

---

Vrouw, 28, Nepal

De dokters maakten me belachelijk omdat ik zwanger was - ongetrouwd.

Ik ben een jonge vrouw van 28 uit Nepal. Twee jaar geleden onderging ik een bijna fatale buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ik was per ongeluk zwanger geraakt, door een gescheurd condoom en een niet werkende morning after pil.

Het was een verschrikkelijke tijd: ik had het zwaar, maar ik kon er niet met mijn familie over praten. In Nepal praat je met familie of vrienden niet over seks of je seksuele gezondheid. Culturele waarden houden dat tegen.

Vooral in het ziekenhuis miste ik mijn familie. Zonder hun steun moest ik een operatie ondergaan, omdat ik buitenbaarmoederlijk zwanger was. Dat was erg, maar nog veel erger was de houding van de dokters en de verpleegsters. Toen ik half verdoofd op de operatietafel lag, stonden ze om me heen en maakten me belachelijk. Ze maakten me belachelijk omdat ik ongetrouwd zwanger was. Ik voelde me vernederd, maar ook op boos over hun gedrag. Ik was al bang en nerveus, in zo'n kwetsbare positie en zonder steun van mijn familie. Hoe konden de dokters zich zo gedragen?

Dit is helaas de realiteit voor veel jongeren in Nepal. Ze kunnen niet met hun familieleden over hun zorgen praten en bovendien is er een groot gebrek aan jeugdvriendelijke gezondheidszorg. Het gevolg is even logisch als verschrikkelijk: veel jonge mensen beschermen zichzelf niet en laten zich ook niet behandelen, wat betekent dat ze meer risico lopen.

Zelf durf ik mijn verhaal ook niet openlijk te vertellen, mijn familie weet zelfs nog steeds niets van mijn zwangerschap. Toch wilde ik dit verhaal perse met de wereld delen. Want alleen zo kunnen we de situatie in Nepal (en in andere landen) veranderen.

Doorbreek de taboes en deel dit verhaal!

Tweeten

 

---

Meisje, 19 jaar, Zimbabwe

'Ik ben al een paar jaar seksueel actief, maar ik durf pas sinds kort condooms te kopen.'

Ik ben 19 jaar en ik woon in Harare, Zimbabwe.  Iedereen in Zimbabwe heeft eigenlijk te maken met hiv en aids - ben je zelf niet geïnfecteerd, dan wel een familielid, vriend of buurman. Hiv en aids zijn overal.

Dus, je zou wel verwachten dat mensen twee keer na zouden denken voordat ze onveilige seks hebben. Dat condooms gemakkelijk te krijgen zijn. En dat mensen het belang van bescherming daadwerkelijk zouden begrijpen. Niet dus, erg genoeg.

Ik ben sinds een paar jaar seksueel actief, net als de meeste mensen van mijn leeftijd. Niets speciaals, lijkt me. Maar ik durf pas sinds kort condooms te kopen. Niet omdat ik niets van het bestaan van condooms af wist en ook niet omdat ik daarmee toegaf seks te hebben. Nee, het ging me er vooral om wat andere mensen dachten. Er heerst een groot stigma over condoomgebruik in Zimbabwe. Alleen prostituees gebruiken ze, is de heersende gedachte hier. Dus stel je voor hoe iedereen reageert als een 16-jarig meisje condooms koopt! Op die leeftijd is het moeilijk voor jezelf op te komen. Dus nam ik grote risico's voor mijn gezondheid en toekomst, alleen maar omdat ik bang was wat andere mensen wel niet van me zouden denken.

Ik had geluk. Veel geluk. Ik raakte niet geïnfecteerd. En nu ben ik sterker en heb ik meer vertrouwen. Ik gebruik condooms. Ik maak me niet meer zo druk om wat anderen van me denken. Maar we moeten iets bedenken om ervoor te zorgen dat dit voor alle jongeren geldt. Zodat zij niet zulke risico's nemen als ik heb gedaan.

Een toekomst zonder hiv en aids is binnen handbereik. We hoeven alleen iedereen van de juiste informatie te voorzien. 

Maak hiv bespreekbaar en deel dit verhaal!

Tweeten

---

Meisje, 14 jaar, India

'Over twee jaar moet ik trouwen van mijn ouders, met een man die ik niet ken.'

Ik ben een meisje van 14 jaar. Ik woon in een dorpje in de buurt van Vellore, een stad in het zuiden van India. Het liefst wil ik dokter worden, maar ik denk niet dat dat ooit gaat lukken.

Over twee jaar moet ik trouwen van mijn ouders, waarschijnlijk met een man die ik niet ken. Ik heb het gezien bij een ander meisje uit mijn dorp. Een slim meisje, maar toen ze vijftien was, ging ze van school af. Ze werd uitgehuwelijkt door haar ouders. Toen vond ik dat niet raar, ik had het al vaker gezien - zo gaat dat hier nou eenmaal. Ik vond het wel gek dat ik haar daarna nooit meer sprak, maar verder dacht ik er niet veel over na. Je ouders zullen toch wel weten wat het beste voor je is?

Nu denk ik daar anders over. Vorig jaar heb ik het dance4life-programma gevolgd op mijn school. Dat maakte me bewust van de gevaren van hiv en aids, maar ook van de keuzes die ik in mijn leven kan maken. Keuzes over mijn leven, keuzes over mijn toekomst. Waarom mag een meisje niet zelf beslissen met wie ze trouwt? En wanneer ze trouwt? En of ze gaat studeren of niet?

Zelf wil ik ook zo graag studeren en de man uitzoeken met wie ik wil trouwen. En k weet nu dat het kan. Daar ga ik voor. 

Doorbreek de taboes en deel dit verhaal!

Tweeten

---

Vrouw, 32 jaar, Nederland

'Ik heb een goede vriendin die hiv-positief is. Ze durft het aan bijna niemand te vertellen.'

Ik ben een moeder van 32 jaar uit Nederland. Ik heb een goede vriendin die hiv-positief is. Daar kwam ze achter toen ze in verwachting was, nu tweeënhalf jaar geleden. Ze durft het aan bijna niemand te vertellen.

De wereld van mijn vriendin stortte en ik probeerde haar zo goed mogelijk te helpen. Zelf deed ik ook meteen een soa-test, omdat ik in het verleden ook weleens onveilig had gevreeën. Gelukkig was ik niet geïnfecteerd. Dat voelde echt alsof ik een tweede kans had gekregen. Vroeger dacht ik eigenlijk nooit na over hiv en aids, maar nu kwam het wel erg dichtbij via mijn vriendin. Ik wilde er meteen meer over weten: ik bestudeerde de begrippen hiv & aids en las veel verhalen van geïnfecteerde mensen. En ik had natuurlijk een voorbeeld dicht bij: mijn vriendin. Zo kwam ik er pas achter dat hiv niet alleen voorkomt bij homo's, junkies en prostituees. Ik bedenk me nu geen tweede keer en doe aan veilige seks.

Mijn vriendin durft haar verhaal niet openlijk te vertellen. Ze is bang voor reacties van mensen, ze denkt dat mensen haar kinderen anders zullen behandelen. Alleen naaste familie en goede vrienden - haar veilige omgeving - weten het. Ik vind het heel erg dat ze het niet durft te vertellen en hoop dat er in de toekomst geen taboes meer over hiv bestaan. Het kan namelijk iedereen overkomen die onveilige seks heeft gehad!

Dat ik zelf niet geïnfecteerd ben, zie ik echt als een tweede kans. En die tweede kans moet je benutten door in de toekomst veilig te vrijen. Zo denk ik en zo zouden meer mensen moeten denken, in plaats van te oordelen over mensen die wel geïnfecteerd zijn!

Maak hiv bespreekbaar en deel dit verhaal!

Tweeten

---

Jongen, 19 jaar, Kenia

'Het is moeilijk op het rechte pad te blijven in een wereld waarin iedereen drugs gebruikt.'

Ik ben geboren in Nairobi, Kenia, waar ik opgroeide samen met mijn drie zussen en mijn broer. Criminaliteit was de normaalste gang van zaken. Toen ik 12 jaar oud was, verliet mijn vader ons. Hij liet ons alleen en dat was zeker niet makkelijk.  Maar mijn moeder worstelde keihard verder zodat wij, haar kinderen, de mogelijkheid hadden om naar school te gaan. Toen had ik nog geen idee dat dit zo belangrijk en cruciaal zou zijn voor mijn toekomst. En dat terwijl ik altijd protesteerde wanneer mijn moeder mij aan mijn huiswerk zette!

Mijn vader hertrouwde, met een vrouw die hiv-positief was getest. Ook hij raakte geïnfecteerd. In 2006 overleed hij aan aids.

Mijn dagelijkse leven ging door, en dat was alles behalve makkelijk. Als je leeft in een wereld waar criminaliteit de normaalste zaak van de wereld is en waar niemand zich zorgen maakt om je als je drugs gebruikt, is het moeilijk om op het rechte pad te blijven, laat staan niet te gebruiken. Maar één ding zorgde voor verandering in mijn leven. Mijn opleiding. Dankzij mijn moeder is het mij gelukt om de middelbare school af te ronden in 2010. Ik ben zo trots! En dat niet alleen, ik haalde de cijfers die ik nodig had om naar de universiteit te mogen gaan.  

Elke jongere heeft iemand nodig die in hem of haar geloofd. Iemand die hen kan helpen om het beste uit zichzelf te halen want, net zoals ik, zijn er overal ter wereld jongeren die een kans verdienen. 

Doorbreek de taboes en deel dit verhaal!

Tweeten

---

Jongen, 15 jaar, India

'Hiv staat volledig los van leeftijd, kleur of afkomst. Hiv discrimineert niet.'

Net zoals de meeste van mijn vrienden dacht ik altijd dat een persoon met hiv zou opvallen. Anders eruit zou zien.

Zo dacht ik, totdat dance4life naar mijn school kwam. Hierdoor begon ik te twijfelen over mijn houding tegenover hiv. dance4life opende mijn ogen, leerde mij feiten over mijn seksuele gezondheid en bewust te zijn van mezelf. Ik had er niet bij stil gestaan over wat ik eigenlijk wilde en dat ook ik keuzes kon maken over mijn lichaam. Daardoor voelde ik mij zelfverzekerder en sterker. dance4life inspireerde mij, waardoor ik meer wilde leren. En wat vooral gaaf was, is dat ik mij veilig voelde om vragen te stellen waar ik benieuwd naar was, vooral over hiv en aids.

Maar het meest werd ik geraakt door het verhaal van een hiv-positief persoon tijdens de dance4life-tour. Ik realiseerde me dat mijn opvattingen verkeerd waren. Hiv staat volledig los van leeftijd, kleur of afkomst. Hiv discrimineert niet.

Dat was de dag dat ik besloot te veranderen. Ik werd lid van een schoolclub, waar ik activiteiten organiseerde om het bewustzijn van hiv en aids te vergroten. Het is nodig dat mensen dezelfde informatie krijgen die ik heb gekregen. Het is nodig dat mensen veranderen van mening. Net zoals ik deed.

Dit is niet het einde voor mij want ik zal doorgaan. Ik zal doorgaan, de waarheid vertellen en mensen te stimuleren om hetzelfde te doen. Ik zal doorgaan met hetzelfde enthousiasme dat dance4life aan mij heeft overgebracht om zo een verschil te maken in de toekomst.

Maak hiv bespreekbaar en deel dit verhaal!

Tweeten