Duncan, 29, Zuid-Afrika

Hiv-positief. Hoe moest ik daar mee omgaan?

Mijn naam is Duncan. Ik ben 29 jaar, homoseksueel en ik woon in Zuid-Afrika, een land in het 'hart van de hiv- en aidsepidemie'. Ik heb de realiteit van hiv en aids van dichtbij meegemaakt en heb er geliefden en vrienden aan verloren. Maar ondanks dat dacht ik dat ik zelf nooit geïnfecteerd zou raken. Ik heb altijd veilige seks. En ik ben een actieve hiv-lobbyist. Ik probeer de mensen in mijn gemeenschap bewust te maken van deze epidemie - daar heb ik mijn hele leven aan gewijd. 

Helaas ben ik, woonachtig in een land dat verwoest is door haat, criminaliteit en geweld, seksueel misbruikt door vier mannen. Omdat ik anders was.

Het lukte me niet iemand te vertellen over deze aanval, maar ik ging door met het toewerken naar een wereld zonder hiv. Totdat ik drie jaar geleden positief testte. Het was zwaar om te accepteren dat ik hiv-positief was. Hoe zouden mensen op me reageren, afgaande op de grote mate van stigma en discriminatie in mijn land? Het was een erg moeilijke situatie - een jonge homoseksueel met hiv, wonend in een homofobe maatschappij. Hoe moest ik daarmee omgaan?

Maar ondanks alles koos ik ervoor niet in angst te leven. Ik vertelde mijn verhaal. En ik doe er alles aan om de negatieve houding van veel mensen tegenover 'men having sex with men' (MSM)  te veranderen. Door heersende vooroordelen vermijden deze mannen - of ze nu hiv-positief zijn of niet - de zorg, de behandeling en de steun die zij zo hard nodig hebben. Als we ooit een wereld zonder hiv willen zien, moeten we de rechten van mensen met hiv respecteren - en ook de rechten van zij die anders zijn. Doe jij dat ook?

Maak hiv bespreekbaar en deel dit verhaal!